เอาชีวิตรอดพร้อมกับทำหน้าที่ทาสไม่มีขาดตกบกพร่องว่าทรหดแล้ว อี๋เฉียวหยูยังต้องดูแลซอมบี้ไส้ทะลัก ร่างกายเละเทะในร้านขายอาหารสัตว์ซึ่งเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่ไม่ต้องเสียงแรงแย่งมานี่อีกคน(?) เพียงเพราะว่าเจ้านายเหมือนจะถูกใจเจ้าซอมบี้ตัวนี้เป็นพิเศษ 

      แล้วทาสอย่างอี๋เฉียวหยูจะขัดบัญชาได้อย่างไร

    " ห้ามแตะต้องแมวผม ไม่งั้นคุณโดนเตะไส้กระจุยแน่"

   .

   .

   .

   " องุ่นไม่ควรให้แมวกินนะครับ"

    ' กรรร? '

   " ใช่ว่าแมวจะกินผลไม้ได้ทุกชนิดนะครับ"

  '  กรรร? '

    " นมวัวก็ไม่ได้ครับ แมวไม่ถูกกับแลคโตส "

   ' กรร.... '

   เฉียวหยูปฏิเสธทุกสิ่งที่ซอมบี้ยักษ์หยิบยื่นมาให้เพื่อให้เขาดูก่อนจะนำไปให้อาไจ๋กิน ซึ่งหยิบมารอบที่5 เฉียวหยูก็ดุจนหูลู่หางตกน่าสงสาร

    .

    .

    .

    " คุณตอบแทนพวกเราแบบนี้หรอ..? "

    "ผมไม่ได้ร้องขอตั้งแต่แรก"

    อี๋เฉียวหยูเม้มปากแน่น ก่อนจะมองใบหน้าคนที่หักหลังกันด้วยแววตาเจ็บปวด

    " คุณมันสารเลว ผมกับอาไจ๋ไม่น่าช่วยคุณเลย.."